Облыстық өнер музейінде «Картинаның екінші өмірі» көрмесі ашылды. Оның басты экспонаты — XX ғасырдың басында белгісіз суретші салған портрет. Кенепті ауыл мектебінің шатырынан тапты: бояуы үгіліп түскен, мата жыртылған, бет-әлпеті әрең көрінетін. Реставратор Айгерім Нұрланқызы картинамен сегіз ай жұмыс істеді. Алдымен ол ультракүлгін сәулемен суретке түсіріп, түпнұсқаның үстіне біреу қара лак жапқанын анықтады. Одан кейін лакты арнайы ерітіндіге малынған мақта таяқшаларымен абайлап алып тастады. Жоғалған жерлерді ол қайта салмай, бейтарап түспен жапты, сонда көрермендер мұның қазіргі кезде қосылған бөлік екенін көре алады. «Реставратор — суретшімен бірге автор емес, — дейді Айгерім Нұрланқызы. — Менің міндетім — шебер жасағанды сақтау, оны жақсарту емес». Портреттің жанында көрмеде картинаның жұмыстан бұрынғы және кейінгі фотосуреттері, сондай-ақ реставратор құралдары қойылған. Келушілер кенепте қол таңба жоқ екенін біледі, бірақ мамандар сурет салу мәнеріне және мата түріне қарап, автор Петербургте оқыған деп болжады. Картина табылған ауылдан келген оқушылар ашылу салтанатына қатысып, портретті музейде қалдыруды сұрады: сонда оны көбірек адам көреді. Музей директоры келісті, бірақ мектептің мерейтойына орай картинаны бір аптаға туған ауылына қайтаратынын уәде етті.
Реставратор картинаның жоғалған жерлерін қалай өңдеді?
Жауап пен талдауды көрсетуЖауап пен талдауды жасыру
Дұрыс жауап
- Bбейтарап түспен жапты
Талдау
Мәтінде реставратор жоғалған жерлерді қайта салмай, бейтарап түспен жапқаны айтылған, сонда көрермен қазіргі кезде қосылған бөлікті көреді. Сондықтан «ескі фотосуреттерге қарап қайта салды» және «бүкіл портретті қайтадан салды» нұсқалары дұрыс емес, ал бос қалдырылмаған.