Бестау қаласындағы жарықтандыру тарихы. XIX ғасырдың соңында қала көшелерін керосин шамдары жарықтандырды. Шамшы күн сайын кешке екі жүзге жуық шамды қолмен жағып шығатын, ал таңертең сөндіретін. Бұл жұмыс үш сағатқа жуық уақытқа созылатын, керосин де қымбат тұратын: шамдарды ұстауға қала бюджетінің бестен бір бөлігі жұмсалатын. 1928 жылы өзенге шағын гидроэлектр станциясы салынды, қала орталығында алғашқы электр шамдары жанды. Алғашында тұрғындар жаңалыққа сенбеді: көпшілігі «жалынсыз оттың» өрт шығаруы мүмкін деп қорықты. Алайда көп ұзамай электр шамы қауіпсіздеу, жарығырақ болып шықты және күнделікті қарауды қажет етпейтіні белгілі болды. Шамшылар электромонтерлікке қайта оқытылды. 1935 жылы мектепке, ауруханаға және орталық көшелердегі үйлердің барлығына дерлік электр тоғы жүргізілді, ал қала шетіндегілер керосин шамын әлі ұзақ пайдаланды. Электр тоғы күн тәртібін де өзгертті: кешке кітапхана мен үйірмелер жұмыс істей бастады, шеберханалар көбірек бұйым шығарды. Тарихшылар жаңа технология тек қолайлылық қана емес, жаңа мамандықтар да әкелді деп атап өтеді. Бүгін өлкетану музейінде «Қолмен жағылған жарық» деген жазуы бар ескі шам сақтаулы тұр.
Мәтінде қала тұрғындары «жалынсыз от» деп нені атады?
Жауап пен талдауды көрсетуЖауап пен талдауды жасыру
Дұрыс жауап
- Bэлектр шамын
Талдау
Алғашында тұрғындар жаңалыққа, яғни электр шамдарына сенбеді және «жалынсыз оттың» өрт шығаруынан қорықты. Керосин шамының жалыны бар және ол әдеттегі нәрсе болған, ал қалада өрт болмаған: одан тек қорықты.